Την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, κατά την καθιερωμένη Ιερά Παράκληση προς τον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό, κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Αδελφοί μου, προετοιμαζόμαστε για να εορτάσουμε σε λίγες ημέρες, στις 9 Νοεμβρίου, τον εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού, ο οποίος είναι ο έφορος και Προστάτης της Ενορίας αυτής.
Ο Άγιος Νεκτάριος είναι ένας παρηγορητής, ένας ακαταπόνητος πρεσβευτής μας στον θρόνο του Θεού, ένας Άγιος που περπάτησε ανάμεσά μας, γεύτηκε την πίκρα της αδικίας και έλαμψε διά μέσου των θλίψεων.
Γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Θράκης το 1846, το κατά κόσμον όνομά του ήταν Αναστάσιος Κεφαλάς. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα στη φτώχεια, αλλά με μια καρδιά που φλεγόταν από την αγάπη για τον Ιησού Χριστό. Από μικρός, η μεγάλη του επιθυμία ήταν να μάθει γράμματα και να υπηρετήσει την Εκκλησία.
Η αγάπη του τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στη Χίο, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος και κατόπιν εκάρη μοναχός στη φημισμένη Ιερά Μονή Νέας Μονής, παίρνοντας το όνομα Λάζαρος, και αργότερα Νεκτάριος. Η πορεία του ήταν μια διαρκής πνευματική άσκηση, μια συνεχής προσπάθεια να καθαρίσει την ψυχή του και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Νυμφίο του, τον Ιησού Χριστό.
Εκείνο όμως που κάνει τον Άγιο Νεκτάριο πολύ αγαπητό στον λαό του Θεού, στα πιστά της Εκκλησίας τέκνα, είναι οι μεγάλες δοκιμασίες και οι αδικίες που υπέστη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Όταν χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πενταπόλεως στην Αίγυπτο, στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, η αρετή του, η μόρφωσή του και η αγάπη του για την Εκκλησία έγιναν αιτία και αφορμή να κινηθεί εναντίον του ο φθόνος. Ανθρώπινα πάθη, συκοφαντίες και διαβολές τον οδήγησαν στην πιο άδικη τιμωρία. Διώχθηκε, εξορίστηκε και απομακρύνθηκε από την Εκκλησία της Αιγύπτου με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς καν να του δοθεί το δικαίωμα να απολογηθεί.
Φανταστείτε, αδελφοί μου, την ψυχική οδύνη ενός αθώου και Αγίου ανθρώπου, ενός πνευματικού πατέρα, που βλέπει να τον κατηγορούν αδίκως εξ αιτίας της κακίας και του φθόνου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, βρέθηκε για χρόνια αντιμέτωπος με την καχυποψία, την απόρριψη και την ανέχεια. Εργάστηκε ως απλός ιεροκήρυκας στην Εύβοια, στη Φωκίδα και κατόπιν ως διευθυντής στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή.
Ο Άγιος του Θεού Νεκτάριος στις συκοφαντίες απάντησε με σιωπή, προσευχή και βαθιά υπομονή. Δεν ύψωσε ποτέ ανάστημα κατά των διωκτών του. Αντιθέτως, συγχώρεσε εξ ολοκλήρου όσους τον πίκραναν. Η υπομονή του δεν ήταν αδυναμία· ήταν η δύναμη του Σταυρού. Γνώριζε πολύ καλά αυτό που μας διδάσκει ο Απόστολος Παύλος: «Ότι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς» (Ρωμ. η΄ 18).
Ο Άγιος σήκωσε τον σταυρό του αδιαμαρτύρητα, μετατρέποντας κάθε πίκρα σε προσευχή και κάθε αδικία σε σκαλοπάτι αγιότητας.
Η αποκορύφωση της επίγειας πορείας του ήταν η ίδρυση της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος στην Αίγινα. Εκεί, μαζί με τις ευλαβείς μοναχές, έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με απόλυτη φτώχεια, αδιάλειπτη προσευχή και συγγραφικό έργο. Παρά το γεγονός ότι ήταν περιφρονημένος από πολλούς επίσημους της εποχής, η καρδιά του ξεχείλιζε από την αγάπη προς τον Χριστό και την Παναγία.
Σε αυτή τη Μονή συνέθεσε και το περίφημο θεομητορικό τροπάριο «Ἁγνή Παρθένε Δέσποινα», έναν ύμνο που αναβλύζει από μια καρδιά που αγαπάει αγνά τον Θεό. Η αγάπη του προς τον Χριστό δεν ήταν θεωρητική· ήταν βίωμα, ήταν η ανάσα του, ήταν η ίδια του η ζωή.
Αδελφοί μου, ο Άγιος διδάσκει και εμάς, όταν αδικούμεθα, συκοφαντούμεθα, όταν περνάμε ασθένειες και θλίψεις, να φέρνουμε στον νου μας τον Άγιο Νεκτάριο. Ας θυμόμαστε ότι ο δρόμος της αγιότητας περνάει μέσα από τον σταυρό. Η υπομονή δεν είναι παθητικότητα, αλλά εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού, ο Οποίος γνωρίζει την αλήθεια και δικαιώνει τους εκλεκτούς Του στον κατάλληλο καιρό.
Είθε διά πρεσβειών του Αγίου Νεκταρίου, του Επισκόπου Πενταπόλεως, του Θαυματουργού, ο Κύριος να θεραπεύει τις ψυχικές και σωματικές μας ασθένειες και να μας χαρίζει ακλόνητη πίστη και υπομονή».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές, εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου