Την Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026, κατά την τέλεση του Μεγάλου Αποδείπνου και της Ιεράς Παρακλήσεως προς τον Άγιο Νεκτάριο, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος κήρυξε τον θείο λόγο και μεταξύ άλλων είπε: "Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει και τιμά τους Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρας που ήταν στρατιωτικοί και πολεμιστές του Ρωμαϊκού στρατού και ομολογούσαν ότι είναι χριστιανοί.
Τα σαράντα αυτά παλικάρια του Χριστού θα πήγαιναν σε πόλεμο και τους ζήτησαν να αρνηθούν τον Χριστό και να θυσιάσουν στα είδωλα. Οι Άγιοι αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα, γι' αυτό τους υπέβαλαν σε μαρτύρια και βασανιστήρια και τους έριξαν στη λίμνη της Σεβαστείας στα παγωμένα νερά. Οι Μάρτυρες ενίσχυαν ο ένας τον άλλον λέγοντας: "Δριμύς ο χειμών, γλυκύς ο Παράδεισος". Δηλαδή φρικτά τα μαρτύρια μας και βασανιστήρια μας αλλά θα απολαύσουμε τη γλυκύτητα του Παραδείσου. Στην όχθη της λίμνης οι ειδωλολάτρες άναψαν φωτιά για να δελεάσουν τους Μάρτυρες. Ένας δεν άντεξε και έτρεξε προς τη φωτιά για να ζεσταθεί. Η αλλαγή της θερμοκρασίας τον οδήγησε στον θάνατο. Ένα ουράνιο φως κάλυψε τη λίμνη και σαράντα άγγελοι κρατούσαν στεφάνια για να στεφανώνουν τους Μάρτυρας. Ένας από τους φρουρούς είδε το ουράνιο φως και τους αγγέλους που κρατούσαν τα στεφάνια, πέταξε τα ρούχα του και έτρεξε προς τη λίμνη κραυγάζοντας: "Είμαι Χριστιανός". Έτσι συμπληρώθηκε ο αριθμός των Σαράντα Μαρτύρων. Κατόπιν τους έκαψαν και πέταξαν τα οστά τους στη λίμνη.
Στο σημείο αυτό θα πούμε ότι εκτός από το όνομα που λάβαμε στο Άγιο Βάπτισμά μας, λάβαμε και το όνομα Χριστιανός. Αυτό το όνομα μας δημιουργεί πνευματικές υποχρεώσεις, δηλαδή να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Ιησού Χριστού.
Ο Κύριος φανερώθηκε στον Επίσκοπο Σεβαστείας στον ύπνο του και του είπε να πάρει τα οστά των Μαρτύρων από τα νερά της λίμνης. Ο Επίσκοπος Σεβαστείας πήγε το βράδυ και είδε ότι τα οστά των Μαρτύρων έλαμπαν όπως λάμπει ο ήλιος.
Τιμάμε οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί τα λείψανα των Αγίων, διότι είναι κατοικητήρια του Παναγίου Πνεύματος.
Τίποτε δεν μπόρεσε να απομακρύνει τους Μάρτυρας από τον Χριστό. Ο Απόστολος Παύλος γράφει: "Τίς ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχώρια ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα; ". Αλήθεια, τι λόγο θα δώσουν αυτοί που αρνήθηκαν τον Σωτήρα Χριστό, την Αγίαν Του Εκκλησία; Τι λόγο θα δώσουν αυτοί οι οποίοι παρουσιάζονται ως άπιστοι και άθεοι; Τι θα σώσει τους αρνητάς από αυτή τη μεγάλη αμαρτία τους; Η βαθυτάτη μετάνοια και η ειλικρινής εξομολόγηση.
Μια μητέρα πλησίασε τον Μάρτυρα υιό της και του είπε: "Παιδί μου μη δειλιάσεις, μη φοβηθείς, σε λίγο θα είσαι τέκνον του Επουρανίου Πατρός".
Οι Άγιοι της πίστεως μας πέρασαν δια πυρός και ύδατος και εισήλθαν στη Βασιλεία των ουρανών. Και εμείς αδελφοί μου να έχουμε πίστη, θάρρος, τόλμη, υπομονή. Να ομολογούμε την πίστη μας με τα λόγια, τις πράξεις και τα έργα μας. Να δίνουμε μαρτυρία Ιησού Χριστού σε έναν κόσμο που δεν γνωρίζει τον προορισμό του, που είναι ο αγιασμός και η σωτηρία μας. "Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου". Να μείνουμε πιστοί άχρι θανάτου, για να μας χαρίσει ο Κύριος τον στέφανον της δόξης".
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για καλόν πνευματικό αγώνα, για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου