Μέσα στὸ κλῖμα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἑορτάσθη ἡ ἱερὰ μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἀλεξίου τοῦ Ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, μὲ ἐπίκεντρο τοῦ ἑορτασμοῦ τὸ Ἱερὸ Μετόχιο τοῦ Ὁσίου Ἀλεξίου, τῆς Ἁγίας Λαύρας, στὴν πόλη τῶν Πατρῶν.
Τὴν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, ἐτέλεσε στὸν Μετοχιακὸ Ἱερὸ Ναὸ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἐν πληθοὺσῃ Ἐκκλησία, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο, ἀναφερθεὶς στὸν συγκλονιστικὸ βίου τοῦ Ὁσίου Ἀλεξίου, ἀλλὰ καὶ στὸ ἱστορικὸ καὶ περίπτυστο Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Λαύρας, στὸ ὁποῖο ἀνήμερα τοῦ Ἁγίου Ἀλεξίου, ἔλαβαν χώρα τὰ ἱστορικὰ γεγονότα μὲ πρωτοστάτη τὸν θρυλικὸ καὶ λεοντόκαρδο Δεσπότη τῶν Πατρῶν, τὸν γνωστό, ὡς Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό. Ἐπειδή, ἐσημείωσε ὁ Σεβασμιώτατος, κάποιοι εὑρέθησαν κατὰ καιροὺς καὶ ἀμφισβήτησαν αὐτὲς τὶς ἱστορικὲς ἀλήθειες, ὑπάρχει ἀδιαμφισβήτητη ἡ μαρτυρία τοῦ Μητροπολίτου Ἀθηνῶν, ἀοιδίμου Θεοφίλου Βλαχοπαπαδοπούλου, τοῦ Πατρέως, ὁ ὁποῖος ἦτο Ἀρχιδιάκονος τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ. Ὁ Θεόφιλος κατὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου τοῦ Ε΄ στὴν Ἀθήνα τὸ 1871, εἶπε μεταξὺ ἄλλων, στὴν ὁμιλία του: «.... Χαίρει σήμερα στὸν Οὐρανὸ καὶ ὁ συμπολίτης σου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ὁ ὁποῖος στὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Λαύρας, τὸν Μάρτιο τοῦ 1821, ἔκοψε ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὸ ράσο του καὶ ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὴν φουστανέλλα του Ζάΐμη, τὰ ἕνωσε, τὰ σήκωσε ψηλὰ καὶ φώναξε, Ἐλευθερία ἢ Θάνατος....».
